Seminarium Reżyserskie

dr hab. Edward Wojtaszek

Celem zajęć jest uświadomienie podstawowych prawd na temat reżysera, jako twórcy, którego efekt pracy ujawnia się przez pracę innych. Wykształcenie umiejętności reżyserskiego (w odróżnieniu od filologicznego) czytania tekstu. Rozwijanie klarownego przedstawiania swoich pomysłów w taki sposób, by uruchomić pracę zespołu współpracowników (przede wszystkim aktorów), operowanie przestrzenią, czasem, światłem, dźwiękiem w celu wyrażania pomysłów i budowania systemu znaków do odczytania przez widzów. Udoskonalanie formułowania zadań dla współpracowników przy zastosowaniu dyscypliny myśli, mówienia w sposób zwarty, treściwy, krótki, a nade wszystko zaprzęgający wrażliwość, wyobraźnię, inteligencję i umiejętności współrealizatorów (w pierwszym rzędzie aktora) do pracy w żądanym przez reżysera kierunku.

 

Studenci kształtują umiejętność

– zanalizowania tekst dramatu we wszelkich jego możliwych kontekstach

– zinterpretowania tekstu w odniesieniu do potrzeb współczesnego widza

– sporządzenia planu inscenizacji uwzględniającego wszystkie elementy tak skomplikowanego narzędzia, jakim jest teatr

– zaprojektowania toku pracy nad przedstawieniem (obsada, szkice scenograficzne, dobór i projekt zastosowania muzyki itp.)

– zaprezentowania zamysłu inscenizacyjnego w sposób dający wyobrażenie przedstawienia, jakie mogłoby powstać na jego podstawie

– praktycznego zastosowania wiedzy dotyczącej historii i teorii teatru w celu przygotowania własnego pomysłu

– obrony własnego pomysłu

– dbałości o klarowne formułowanie myśli

– otwartości na dyskusję i gotowość udzielenia odpowiedzi na pytania dotyczące prezentowanego projektu

– wrażliwości na udział w planowanej pracy innych wrażliwych i żywych artystów: współrealizatorów, aktorów oraz współpracowników technicznych i administracyjnych

 

Treść zajęć

– usytuowanie zawodu reżysera pośród innych zawodów teatralnych

– analiza obiektywna i subiektywna przestrzeni i sytuacji

– aranżacja/instalacja w przestrzeni, jako próba zakomunikowania założonej rzeczywistości (kreacja wymyślonego świata)

– reżyserska analiza tekstu

– próba opowiedzenia pomysłu reżyserskiego pod kątem produkcji teatralnej, a więc obsada, scenografia, muzyka, technika, światło, efekty specjalne

– reżyser jako sprawca? koordynator? inspirator? działań współpracowników, których praca w różnych dziedzinach powinna złożyć się na jeden spójny efekt zwany przedstawieniem

– formułowanie zadań aktorskich

 

Literatura podstawowa

Eugenio Barba Spalić dom. Rodowód reżysera, Instytut im. J. Grotowskiego 2011
Edward Csato Paradoks o reżyserze W.A.iF. 1970
Michaił A. Czechow O technice aktora Wydawnictwo AKASHA 1995
Zygmunt Hübner Sztuka reżyserii W.A.iF. 1982
Wojciech Szulczyński      Reżyseria teatralna Wyd. UJ 2010

Uzupełniająca:
Wybrane pozycje związane z opracowywanym tekstem: opracowania krytyczne, krytyczno-literackie, materiały ikonograficzne, recenzje związane z dziejami scenicznymi omawianego dzieła.

Inne:
Czasopisma – Teatr, Didaskalia, Dialog

 

Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie © 2017

Korzystamy z technologii ciasteczek. Przeglądając naszą stronę zgadasz się na używanie ich. Polityka cookies.Rozumiem